Hallo lieve mensen,

Mag ik mij even aan jullie voorstellen?
Mijn naam is Armando Dios,
niet zozeer een nieuwe liefdesgod,
dan wel jullie liedjesgod ...

Welkom op mijn webstek. Hier vind je
alles. En als je hier niet vindt dan vind je er
zeker een link naar. Je kan het niet gek genoeg bedenken. Zoek en u zal vinden.

Een kort bericht kan je kwijt op
het armandodiosgastenboek...

>>>> BEZOEK OOK MIJN MYSPACE <<<
& laten we vriendjes worden


Armando, Bataclan Freakshow
Gentse Feesten 2006
foto Henry Krul

‘Als ge lang genoeg naar mij kijkt, … zult ge zien, dat ik verander, ja, echt verander, maar ja, ik  verander,… natuurlijk verander ik echt,… In wat denkt ge dat ik verander,…  Ik         verander         langzaam,… in…in…in…een…'

De eerste én enige sit-down comedian van het land! Armando Dios, u kent hem ongetwijfeld wel… Zingende kabouter, grappige hobbit, mismaakte virtuoos, artistieke tuinkabouter, volbloed (roze) liedjesgod, zingende buikspreekpop… Deze kerel behoort tot bijna elke denkbare minderheid! Is vaak boegbeeld van menig campagne! Zit die niet in de ziektewet - houden ze hem daar vast, of wat doen we er mee?

Armando Dios brengt zijn eerste solo programma ‘Armando Dios, binnenstebuiten!'. En keert zich letterlijk binnenstebuiten! Zin in minder mobiele erotiek? Zin in genante situaties? Zin om ‘ns cabaretesk gepijpt te worden - bij manier van spreken?

Plaats voor u!

Ik ben geen accessoir - Ook geen cultuurbarbaar - Ik reis van hot naar haar -
Als gewetenstollenaar
En hebt u commentaar - Nu ja, dan zegt u ’t maar - Want ik heb geen bezwaar -
‘k Ben niet zo prikkelbaar

Ik ben een hekelaar - Gedachtenhandelaar - Gedreven redenaar - Zeker geen huichelaar
En met mijn repertoire - Zing ik voor hem en haar - Liefst in het openbaar -
In mijn mobiel boudoir

Ik ben uw tovenaar - En u mijn luisteraar - Door zoveel handgebaar - Kom ik al bijna klaar!
Is het niet wonderbaar? - Ik ben naast steunpilaar - Ook nog een rijmelaar -
Volmondig kunstenaar!

'Niet kunnen lachen is ook een erge handicap'
door Liv Laveyne

Op het grasveld bij de ruïne van de Sint-Baafsabdij strijkt tijdens de Gentse Feesten een zonderling gezelschap neer: vzw CirQ. De zelfverklaarde Siamese tweeling Armando en Benito gidst je er rond langs een vrouw met een baard, een krachtpatser en een slakkenrace.

'We zijn een gewezen Siamese tweeling maar tussen onze geboorte zitten er wel zestien jaar en een rolstoel', zegt Armando (39) laconiek. 'En ik ben de nageboorte', grijnst Benito (23).

Dat relativerende is eigen aan vzw CirQ. Wat zes jaar geleden begon met een anti-oudejaarsparty, waarin vrolijk alle clichés werden geparodieerd, is inmiddels uitgegroeid tot een heuse vzw die in haar spektakels folklore mixt met jonge anarchie, daarbij niet zelden balancerend op de rand van de 'goede smaak' zoals La loteria, een loterijshow gepresenteerd door Griet Tiet en een vuilbekkende Gunter Lamoot, of het Schlagerfestival, waarbij het publiek werd bedolven onder de dierenkarkassen, Duits bier en volksliederen. In Baden-Baden, dat twee jaar geleden op de Gentse Feesten te zien was, peddelde de zingende Armando vrolijk rond in een rubberbootje in een kinderzwembad.

En nu is er dus Bataclan, wat zoveel betekent als 'gans den hoop, al het nodige en onnodige'. Wie de hekken van Bataclan passeert, waant zich in de tv-serie Carnivalé: in de oude caravans kun je een reis door je onderbewustzijn maken bij Minella Spirella, je onder handen laten nemen door die Knedende Damen of wedden op de slakkenrace met levende slakken. Op het plein waren Jezus en Gunter Lamoot aka het wandelende identiteitscomplex Véronique (bekend uit het Canvasprogramma Comedy Casino) rond. Er worden bier met picon en boules de Berlin geserveerd. Het ademt de sfeer van de oude rondtrekkende circussen. En dat is precies wat CirQ met Bataclan wil: mobiel zijn, naar de mensen toe gaan die niet vanzelf naar het theater komen en elk buurtfeest, foor of festival in Vlaanderen en daarbuiten aandoen.

Freakshow

Armand Vanderschelden lijdt aan de zeldzame beenderziekte osteogenesis imperfecta en zit in een rolstoel. Onder zijn artiestennaam Armando Dios staat hij ("zit", verbetert hij) al jaren op de planken als zanger en komiek of kortweg 'allround entertainer en volbloed liedjesgod', zoals op zijn kaartje staat. De armloze Yves Vermeulen alias Benito is een bijna ('ik heb nog herexamens') afgestudeerde sociaal-cultureel werker.

Hij acteerde vorig jaar in Tram 40, een sociaal-artistiek theaterproject van de Unie der Zorgelozen en zal ook te zien zijn in Stijn Coninx' film over triatleet Marc Herremans. Voor hem is het de eerste keer dat hij meespeelt bij vzw CirQ. "Ik heb lang getwijfeld of ik zou meedoen omdat ik bang was van de reacties van het publiek, maar wat zij ervan denken, is hun zaak", aldus Benito. "CirQ is een groep mensen met maar één doel voor ogen: entertainen, en ik entertain graag."

"In Bataclan is het publiek voor ons vaak de hoofdact", vindt Armando. "Het is een spel van kijken en bekeken worden. Ik voel me zelf vaak meer voyeur dan de toeschouwers. Hoe zij op ons reageren, beschaamd wegkijken of meelachen, is leerrijk. Als mensen mij vragen of ik soms raar bekeken word omdat ik gehandicapt ben, zeg ik altijd: ik ben niet gehandicapt, het zijn de mensen die mij gehandicapt maken. Voor jou zal Bataclan misschien een freakshow zijn, maar dat zegt meer over jou dan over mij."

"Wij zijn geen freaks, maar we spelen wel freaks. Die dunne scheidingslijn tussen realiteit en fictie is bijzonder tricky en zorgt achteraf vaak voor verhitte discussies bij het publiek. Het is merkwaardig hoe het opeens niet langer over smaak gaat of de kwaliteit van wat we brengen, maar vooral over 'kan dit wel of niet?'. De discussie wordt heel vlug ethisch gekleurd", vindt Benito.

Misschien ten onrechte, maar wel te verwachten. Zoals wanneer Armando in La loteria door Gunter Lamoot wordt uitgescholden voor 'mislukte nageboorte'. "Hola, ik heb het hem zelf aangeboden om dat te zeggen en van een beetje choqueren is nog niemand doodgegaan", relativeert Armando.

Toen CirQ in de Brakke Grond in Amsterdam optrad, kwam achteraf een echtpaar op Armando toe, gaf hem een schouderklopje en zei dat hij zich geen zorgen moest maken, dat zij hem wél graag zagen. "Grappig toch", vindt Benito, "dat mensen ervan wakker liggen hoe wij ons zouden moeten voelen."

Het ergste vindt Armando de 'ambetanteriken' die blijven doorbomen over waarom hij zichzelf toch zo 'te kijk zet'. "Toen we op Theater aan Zee optraden, moest ik me voortdurend verantwoorden. Niemand die zich afvraagt wat ik daar zelf van vind. Een dwerg had vroeger niet altijd de keuze, vaak werd er met hem gegooid. Ik heb de keuze wel en ik vind dus ook dat ik het recht heb om met mij te laten sollen", lacht Armando. "Het zal mij worst wezen hoe het publiek denkt dat een gehandicapte zich hoort te gedragen op een podium."

"Het mag wel eens gedaan zijn met die oogkleppen en fluwelenhandschoentjesaanpak", vindt ook Benito, "dat kan met een goed gesprek, maar wij kiezen ervoor om het via entertainment te doen. Het is de humor die ons sterk maakt en doet relativeren."

Lachen met gehandicapten

Armando doet ook aan wat hij 'sit-downcomedy' noemt en nam vorig jaar deel aan de selecties van het befaamde Nederlandse cabaretfestival Cameretten. "Lachen met gehandicapten is altijd een heikel punt, want - o wee! - je zou wel eens iemand kunnen kwetsen. Ik heb soms het gevoel dat ik het publiek bijna toestemming moet geven om te mogen lachen. Een goede mop is een goede mop, ook als die over gehandicapten gaat. Maar er zijn kennelijk mensen die zo'n grap niet vinden kunnen. Een gebrek aan humor is ook een aangeboren en nog veel erger gebrek", smaalt Armando. "Als één iemand het recht heeft om daarmee te lachen, ben ik het wel: ik kom uit een gezin met zeven kinderen. Mijn vader was gehandicapt, mijn moeder niet, vijf van de zeven kinderen zijn gehandicapt. Bij ons werd er heel wat afgelachen niettegenstaande die miserie. Mijn moeder is trouwens mijn grootste fan, dat sterkt me in wat ik doe. Nu ja, ik ben natuurlijk ook haar 'jongsten' en haar 'snelsten'."
Bataclan van CirQ i.s.m. ISTF Gent en Theater op de Markt Hasselt. Van 15 tot 24 juli op de Sint-Baafssite, Gent (gesloten op 19 juli). Van 4 tot 6 augustus op het Folkfestival van Dranouter, van 10 tot 13 augustus op Theater op de Markt, Hasselt. www.cirq.be.

De Morgen 15-07-2006